Terug

HET VERHAAL VAN YUSUF

UNICEF heeft op het Griekse eiland Lesbos in het vluchtelingenkamp Moria het TAPUAT-centrum opgezet. Hier krijgen de meest kwetsbare vluchtelingenkinderen en -vrouwen dagelijks ondersteuning en onderwijs. Tot nu toe zijn er dit jaar ongeveer 26.000 vluchtelingen en migranten op de Griekse eilanden aangekomen en ongeveer 37 procent van hen zijn kinderen. Deze kinderen en gezinnen zijn door conflicten en armoede gedwongen hun huizen te ontvluchten en alles te riskeren op zoek naar veiligheid en mogelijkheden voor een beter leven. De omstandigheden worden steeds ondraaglijker.
Een grote groep medewerkers van ROC Friese Poort kiest ervoor om het kerstpakket om te zetten in een gift voor het TAPUAT-centrum van Unicef.

We spreken met de 17-jarige Yusef over hoe het voor hem is om daar te wonen.

Waarom ben je naar Griekenland gekomen en hoe ben je hier terechtgekomen?
Vanwege de oorlog in mijn land Syrië. We hadden drie maanden nodig om van Aleppo naar Griekenland te komen. Wij zijn een gezin van zes; ik reisde met mijn twee ouders, mijn twee broers en mijn zus. Mijn jongste broer is 2,5 jaar oud en ik heb een tweelingbroer. We zijn Syrië doorgereisd om naar Turkije te gaan en toen naar Griekenland. Het was eng. Een ​​maand en tien dagen geleden kwam ik hier aan.

Waar woon je nu?
Ik woon in het Moria-kamp. Ik woon in een kleine tent met mijn familie. Het is erg klein en ongemakkelijk. Ik zou het beschrijven als een zeer slechte plek om te verblijven.

Hoe ziet een normale dag er voor jou uit?
Elke dag breng ik de hele dag door om eten te halen. Ik sta meestal ’s morgens heel vroeg op om drie uur in de voedselrij te gaan staan voor het ontbijt. Ik wacht in de rij van 3.00 uur tot 8.00 uur. Ik heb een kleine pauze en daarna, van 9.00 tot 13.00 uur, moet ik opnieuw in de voedselrij wachten voor de lunch. Daarna ga ik naar school (in het TAPUAT-centrum) tot 17.00 uur en direct na school ga ik terug naar de voedselrij om te wachten op het avondeten.

Wat ervaar je als het moeilijkste aan je leven in Griekenland?
Voor mij zijn de omstandigheden in Moria het moeilijkste omdat ze erg slecht zijn. Voor mij is Moria erg slecht – het is de weg naar de dood. Er zijn veel drugs en veel gevechten. Het is te vol, er zijn te veel mensen en het is erg gevaarlijk.

Wat zijn je dromen?
Toen ik een klein kind was, wilde ik dokter worden, chirurg. Ik ben vastberaden en ik zal mijn best doen om dokter te worden.

Als je een wens voor de toekomst had, wat zou dat dan zijn?
Ik wil vergeten.

Is er iets dat je tegen de rest van de wereld wil zeggen?
We kwamen uit een oorlogsgebied. We dachten dat we naar een mooiere, veiliger plek zouden gaan. Maar in plaats daarvan kwamen we erachter dat Moria erger is dan oorlog.

Welk gedeelte uit het interview met Yusef trekt je aandacht?

Wat roept dit verhaal bij je op?

Op ROC Friese Poort volgt een aantal studenten met een vergelijkbaar verhaal als dat van Yusef een beroepsopleiding. Vind je dat studenten die met elkaar een opleiding volgen iets van elkaars achtergrond zouden moeten weten?